وبلاگ تخصصي مهدويت | اللهم عجل لوليک الفرج

از آيات سوره قدر، چگونه وجود امام زمان استفاده مي شود؟

Wed, 09 Sep 2009 05:51:00 GMT

طبق آيات 1 تا 5 سوره مبارکه قدر: «ما آن [قرآن] را در شب قدر نازل کرديم. و تو چه مي داني شب قدر چيست؟! شب قدر، بهتر از هزار ماه است. فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگارشان براي [تقدير] هر کاري نازل مي شوند. شبي است سرشار از سلامت [و برکت و رحمت] تا طلوع سپيده.»

در سوره دخان نيز به اين موضوع اشاره شده است. آنجا که مي فرمايد: «حم. سوگند به اين کتاب روشنگر. که ما آن را در شبي پربرکت نازل کرديم. ما همواره انذارکننده بوده ايم. در آن شب هر امري بر اساس حکمت [الهي] تدبير و جدا مي گردد.

ماه رمضان تا روز قيامت تکرار مي شود، و درنتيجه ليلةالقدر نيز تا روز قيامت استمرار دارد. پس نزول ملائکه و روح نيز در هر شب قدر تکرار مي شود. سؤال اين است: ملائکه و روح که در هر سال، شب قدر بر زمين فرود مي آيند، بعد از رسول خدا بر چه کسي وارد مي شوند؟ با تأمل و دقت پي مي بريم که در هر زمان بايد امامي کامل و معصوم وجود داشته باشد تا محلّ نزول ملائکه و روح گردد. امام باقر فرمود: «اي جماعت شيعه! با خصم خود به سوره ي (انا أنزلناه) محاجّه کنيد که پيروز خواهيد شد، پس سوگند به خدا که اين سوره از براي حجت خداوند تبارک و تعالي بعد از رسول است. اين سوره همانا مدرک دين شما و نهايت علم ما است. اي جماعت شيعه! با آيه ي (حم. والکتاب المبين ...) بحث کنيد؛ زيرا اين آيات اختصاص به واليان امر بعد رسول خدا دارد...».

و نيز فرمود: «به خدا سوگند، همانا هر کس تصديق کند ليلةالقدر را، علم پيدا مي کند که از براي ما است...».

امير المؤمنين به ابن عباس فرمود: «همانا در هر سال ليلةالقدر است، در آن شب امر يکسال نازل مي شود. براي آن والياني است بعد از رسول خدا . ابن عباس مي گويد عرض کردم: آنان چه کساني هستند؟ حضرت فرمود: من و يازده نفر از صلب من که همگي امام و محدثند.»

رسول خدا به اصحاب خود فرمود: «به ليلةالقدر ايمان آوريد؛ زيرا براي علي ابن ابي طالب و يازده فرزند بعد از اوست.»

منابع: کافي، ج1، صص 249، 252 و 253و 247و 248، ح 9/ کمال الدين، ج1، ص 280و 281، ح3.

امام مهدي براي اثبات وجودخود درعصر غيبت صغرا،چه تدابيري انديشيد؟

Sat, 29 Aug 2009 00:45:00 GMT

حضرت با قطع نظر از زمينه سازي هايي که امامان قبل براي تثبيت مسأله ي ولادت و امامت و غيبت او داشتند، خود نيز به شخصه در اين مسأله دخالت کرده و از راه هاي مختلف در صدد اثبات ولادت و امامت خود برآمدند.

اينک به برخي از اين راه ها اشاره مي کنيم:

1. حضرت کاري کردند که گروهي از بزرگان شيعه بتوانند به ملاقاتشان شرفياب شوند.

2. در مواقع ضروري اقدام به انجام کرامت و معجزه مي نمود. اين معجزات بعضاً توسط سفيران و در برخي موارد نيز توسط خود حضرت انجام مي گرفت.

3. خطّ خاصّ حضرت نيز از جمله قرائن و دلايلي بود که مي توانست بر وجود امام عصر دلالت کند؛ زيرا اين خط در زمان پدرش، امام عسکري بين مردم مأنوس بوده است، و لذا از جمله راه هايي بود که با رسيدن توقيعات از ناحيه ي مقدّسه، شيعيان به وجود امام زمان خود يقين و اطمينان پيدا مي نمودند.

منبع: بحارالانوار، ج 51، ص 325، ح 44.

ملاک معيار انتصاب نوّاب اربعه چه بوده است؟

Fri, 14 Aug 2009 12:52:00 GMT

امامان معصوم (عليهم السلام) بر اساس حکمت رفتار مي کردند و قطعاً در نصب ها يک سري معيارها و ملاک هايي را مد نظر داشتند از قبيل:

1- تقيّه و رازداري در حدّ بالا
سفير اوّل حضرت، عثمان بن سعيد براي رعايت تقيه مي کوشيد تا خود را از بازرسي هاي رژيم عباسي دور نگه دارد. او بدين منظور در هيچ بحث و مجادله مذهبي يا سياسي به صورت آشکار درگير نمي شد.

حسين بن روح نيز در راستاي رعايت و حفظ تقيه، يکي از خدمتگزاران خود را تنها به اين دليل که معاويه را لعن نمود عزل و اخراج کرد.

2- صبر و استقامت بسيار عالي و ممتاز
عده اي از ابوسهل نوبختي پرسيدند: چرا تو نايب خاص آن حضرت نشدي؟ او در جواب گفت: «آنان (امامان) بهتر از همه مي دانند که چه کسي لايق اين مقام است. من آدمي هستم که با دشمنان رفت و آمد دارم و با آنان مناظره مي کنم. اگر آنچه را که ابوالقاسم حسين بن روح درباره امام مهدي مي داند من مي دانستم، شايد در بحث هايم با دشمنان، آن گاه که جدال و لجاجت آنان را مي ديدم ، مي کوشيدم تا دلايل بنيادي را بر وجود امام ارائه دهم و در نتيجه محل اقامت او را بر ملا مي ساختم. اما اگر ابوالقاسم حسين بن روح، امام را زير عباي خود پنهان داشته باشد، و بدنش را با قيچي قطعه قطعه کنند تا امام مهدي را نشان دهد، هرگز عباي خود را کنار نمي زند و امام را نشان نمي دهد».

3- نسبت به ديگران فهميده تر بودن
شيخ طوسي در کتاب «الغيبة» به فهم و درايت آنان اشاره کرده است.

4- حسّاس نبودن حکومت نسبت به آنان
امام مهدي در انتخاب نايبان خاص خود از افرادي استفاده مي کرد که در دستگاه ظالمان عباسي نسبت به آن ها حساسيتي نباشد، چون نيابت خاص، کاري بود بسيار مخفي و مبهم و مهم؛ و لذا هر يک از آنان داراي شغل بوده، کاسبي مي کردند تا شناخته نشوند.

منابع: تاريخ سياسي غيبت امام دوازدهم، دکتر جاسم حسين، ص 149 /الغيبة، طوسي، صص 237 و 240 /بحارالأنوار، ج 51 صص 236 و 359

وضعيت سياسي درعصر امام عسکري و ولادت حضرت مهدي چگونه بوده است؟

Wed, 05 Aug 2009 06:33:00 GMT

امام عسکري در ماه ربيع الاول سال 232 هجري متولد شد. او معاصر با حکومت سه نفر از حاکمان بني عباس؛ يعني معتز، مهتدي و معتمد بوده است. معتمد عباسي تعصّب و کينه ي خاصي نسبت به اهل بيت (عليهم السلام) داشت. از جمله کارهاي او اين بود که بعد از شهادت امام عسکري دستور داد خانه ي حضرت را تفتيش کرده، تا از وجود فرزند حضرت آگاه شود، و اين به جهت سعايتي بود که جعفر به دستگاه حاکم کرده بود.

داوود بن اسود مي گويد: امام عسکري عصايي به من داد و فرمود: اين را به عَمري برسان. در بين راه عصا شکست، ناگهان مشاهده کردم که در ميان آن نامه اي است. خدمت امام که رسيدم، جريان را بازگو کردم. حضرت فرمود: «هرگاه مشاهده کردي که کسي ما را دشنام مي دهد، تو به دنبال مأموريتي که فرستاده شدي برو، و مبادا درصدد پاسخ او برآيي يا خودت را به او معرفي کني، زيرا ما در بد شهري قرار داريم، تو به راه خودت ادامه بده، زيرا اخبار و احوال تو به ما مي رسد، اين را به خوبي بدان.»

و حتي مشاهده مي کنيم که امام به اصحاب خود دستور مي دهد تا هيچ کس به او سلام نکند و با دست به او اشاره ننمايد؛ زيرا در غير اين صورت جانش در امان نخواهد بود.

حضرت براي ملاقات با شيعيان خود مکاني را معين مي کرد و فرمود: «در فلان مکان و فلان خانه، شب هنگام مراجعه کنيد که مرا در آنجا خواهيد يافت.»

محمّد بن عبدالعزيز بلخي مي گويد: صبح هنگامي در خيابانِ گوسفند فروشان، نشسته بودم که ناگهان مشاهده کردم امام عسکري از منزل خود خارج شده و به سوي خانه ي عمومي مي رود. در دلم گفتم: اگر فرياد زنم که اين مرد، حجّت خداست، بر شما باد که او را بشناسيد، مرا خواهند کشت؟ هنگامي که حضرت به من نزديک شد، با انگشت سبّابه ي خود بر دهان خود اشاره فرمود که ساکت باش!. همان شب حضرت را ملاقات کردم، فرمود: «يا بايد کتمان کني و يا اينکه به قتل خواهي رسيد. بر خودت از خدا بترس.»

به همين جهت است که مرحوم مقدس اردبيلي مي فرمايد: «هرگاه حديثي از «رجل» نقل شد، مقصود امام حسن عسکري است».

اين قضايا وضعيت بس دشوار سياسي عصر امام عسکري و زمان ولادت امام زمان را مي رساند. و به همين دليل است که ولادت آن حضرت در اختتفاي تام صورت پذيرفت.

در اين بين، امام عسکري دو وظيفه را دنبال مي کرده است: يکي اينکه حضرت درصدد اثبات ولادت و وجود فرزندش بوده است و ديگر اينکه طوري بايد فرزندش را معرفي کند که جانش در خطر نيفتد.

منابع:بحارالانوار، ج 50، صص 269 و283 و 289 و304 ، ح 6/ جامع الرواة، ج 2، ص 462

وظايف و مسئوليت هاي نوّاب اربعه چه بوده است؟

Mon, 20 Jul 2009 16:33:00 GMT

وظايف و محور کلّي فعاليت هاي نواب اربعه بدين قرار است:

1- زدودن شک و حيرت مردم درباره ي وجود امام مهدي
مهمترين وظيفه اي که نواب اربعه به ويژه سفير اول يعني عثمان بن سعيد عَمري بر عهده داشت، اين بود که براي شيعيان ثابت کند، امام عسکري فرزندي دارد که اکنون امام و او نايب خاص آن حضرت مي باشد.

2- حفظ امام مهدي از راه پنهان داشتن نام و مکان حضرت
امام مهدي در توقيعي به محمد بن عثمان بن سعيد عَمري بيان داشت که از ذکر نام و نشان آن حضرت خودداري کند و در جهت پنهان داشتن نام و مکان آن حضرت بکوشد.
ابوسهل نوبختي در جواب اين سؤال که چرا تو سفير ناحيه مقدسه نشدي؟ فرمود: «من نمي توانم مانند حسين بن روح سرّ نگهدار باشم».

3- سازماندهي و سرپرستي سازمان وکالت
از طريق اين سازمان، شيعيان پرسش ها و شبهات ديني خود را با وکلا در ميان مي گذاشتند و آنان به واسطه ي سفير از ناحيه ي مقدسه پاسخ را به شيعيان مي رساندند، و نيز وجوه شرعي خود را به وکلا مي دادند و وکلا آن را به مسئول سازمان تحويل مي دادند.

4-پاسخ گويي به پرسش هاي فقهي و مشکلات عقيدتي
آنان گاهي پرسش هاي فقهي و مسائل مستحدثه شيعيان را به عرض امام مهدي مي رساندند و پاسخ آن را دريافت و به شيعيان ابلاغ مي کردند.

5- اخذ و توزيع اموال متعلق به امام مهدي
امام مهدي در روز بعد از رحلت امام حسن عسکري و يا در همان روز، بعد از مراسم خاک سپاري امام عسکري به هيئت قمي ها دستور داد که از اين به بعد، اموال متعلق به آن حضرت را به وکيلش در بغداد (ابوعمرو، عثمان بن سعيد عَمري) تحويل دهند.

6- مبارزه با غلات و مدعيان دروغين نيابت و بابيّت
در راستاي همين وظيفه، در اين دوره هفتاد ساله هر کسي که به دروغ ادعاي بابيّت و وکالت نمود، مثل حلاج، شلمغاني و ديگران، با آنان به مبارزه برخاستند و از ناحيه ي مقدسه توقيعاتي به واسطه ي آنان صادر شد، و با روشن شدن ماهيّت آنان، شيعيان اماميه از اين انحرافات مصون ماندند و به سفارت نواب اربعه و وکالت بيشتر اعتماد نمودند.

7- مبارزه با وکلاي خائن
گاهي برخي از وکلا منحرف مي شدند و از وظايف اصلي خود عدول مي کردند. در اين صورت مشکلاتي را براي سازمان مخفي وکالت به وجود مي آوردند، و گاهي وجوه شرعي را نزد خود نگاه مي داشتند، در اين صورت نواب اربعه هر کدام به نوبه ي خود مسئوليت داشتند تا با آن وکيل خائن مبارزه کنند.

8- آماده سازي مردم براي پذيرش غيبت کبرا
اين وظيفه بيش از همه بر دوش ابوالحسن علي بن محمد سمري، آخرين سفير امام مهدي سنگيني داشت. از اين رو امام مهدي از راه اعجاز به او کمک کرد و شش روز قبل از مرگش توقيعي صادر نمود و زمان دقيق وفات وي را بيان داشت تا اينکه حجت بر همگان تمام شود و اذهان، آماده پذيرش دوره ديگري از غيبت آن حضرت باشد.

منابع: الغيبة، طوسي، ص 222 و 240 / اعلام الوري، ص 452 / کمال الدين، ص 478